Feri Cansel

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

thumb|right|Feri Cansel bir filminde
Feri Cansel, Türk Sinemasının seks filmleri furyasına girdiği 1974-1978 yıllarında yıldızı parlamış bir sinema oyunucusudur. Kariyerine daha “olağan” filmlerde, çoğu kez şuh kadınları oynayarak başlamışsa da, zamanla “B” tipi erotik filmlerin vazgeçilmez oyuncularından biri haline gelmiştir. Bu konumuyla Zerrin Egeliler, Arzu Okay, Zerrin Doğan, Figen Han gibi aktrislerle aynı kulvardadır.

1944 yılında Kıbrıs’ta, Lefkoşa’da doğan Feri Cansel sonradan İngiliz vatandaşı olmuştur. Türkiye’ye geldikten sonra, daha kolay iş bulabilmek için bir apartman görevlisi ile bir formalite evliliği yapmıştır. 1960′lı yıllar ve 1970′li yıllarda günün koşullarına uygun piyasa filmlerinde rol aldıktan sonra, ismini 1970′lerde erotik filmlerle duyurmuştur. Erkeksi tavırları, küfrün eksik olmadığı konuşma tarzı ile Kasımpaşalı Emmanuelle olarak lanse edilmiştir. 2 Eylül 1983 günü nişanlısı tarafından öldürülen Feri Cansel, Zümrüt Cansel’in annesiydi.


Filmografisi

Erotik

  • “10″ Çok Çok İyi
  • Çapkın Hafiye
  • Kadınlar Dünyası
  • Profesyonel
  • Şaşırtma Beni
  • Püsküllü Bela
  • Hasan Almaz Basan Alır
  • Kadınlar

Diğer

  • Turist Ömer Arabistan’da (1969)
  • Turist Ömer Yamyamlar Arasında (1970)
  • Turist Ömer Boğa Güreşçisi (1971)
  • Balıkçı Osman
  • Ali baba ve kırk haramiler

Resources

Keme

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Keme (Rattus), Uzunkuyruklu fareler (Muridae) familyasının Rattus cinsini oluşturan fare türleri.

Kemelerin sivri ağızları ve kesik üst dudakları vardır. Sadece bir adet keskin dişi ve bir kemirme dişi vardır. Çiğneme dişleri olan diğer dişleri ile birlikte toplam 16 dişi vardır. Kesme dişlerinin kökü yoktur ve ömürleri boyunca büyümeye devam eder. Bu yüzden fazla uzamaması için kemirmekten törpilenmesi gerekir. Kesme ve çiğneme dişleri arasında bir boşluk vardır, buna tıpta Diastema denir.

Kemelerin midesi iki parçaya bölünüktür. Bu bölünmüş mide sistemi ile istifra etmek imkansızdır.

Ayakları ve kuyrukları ya tamamen kılsızdır ya da çok az kıllıdır. Arka ayaklarında beş ama ön ayaklarında sadece dört parmakları vardır. Çünkü bir baş parmak kemenin kemik yapısında bulunur ama okadar kısadır ki, çıkıntı oluşturmaz.

Kemelerde ter üreten organlar eksiktir, bu yüzden fazla sıcaklıklarını kılsız yerlerinden (ayakları, kulakları vs.) dışarıya verirler. Dişilerin boyunundan kıç kısmına kadar varan çok sayıda memeleri vardır.

Siyah ev kemesi kuyruğu hariç 16 ila 23 santim uzunluğu ile 18 ila 26 santim uzunluğuna varan Göçebe kemeden daha küçüktür.

Bu iki keme türünü birbirinden ayırt eden en önde gelen farkları, vücut ve kuyruk uzunluklarıdır; ev kemesinin kuyruğu daima vücudundan daha uzundur. Göçebe kemenin kuyruğu asla vücudundan daha uzun olmaz. Diğer önemli bir fark kulaklarının büyüklükleridir. Ev kemesinin kulakları göçebe kemenin kulaklarından büyüktür.


Kemelerin fiziksel kabiliyetleri

Kemelerin gözleri kafalarının yan taraflarında durdukları için büyük bir alanı aynı anda görebilirler, ama üç boyutlu görme kabiliyetleri yoktur.

Koku alma kabiliyetleri çok iyidir. Bu kabiliyeti sadece gıda aramakta değil aynı sürüye ait olan diğer kemeleri tanımak, bir dişinin çiftleşmeye hazır olduğunu anlamak ve hangi hayvanın sakin ve hangi hayvanın stresli olduğunu anlamak içinde kullanırlar.

Duyma kabiliyetleri çok iyidir. Çoğu diğer küçük kemirgenler gibi, kemelerde yüksek dalga (ultraschall) seviyesine kadar duyabilirler. Kulaklarının içinde bulunan denge organlarınında çok gelişmiş bir yapısı vardır ve bir kemenin aşılması imkansız görünen engelleri aşabilmesini sağlar. Tat alma kabiliyetide çok büyüktür, tat alma sensörları sadece ağzında değil bıyıklarında da bulunur.


Yasadığı yerler

Hep insan kültürlerini takip etmiş olan kemelerin bu şekilde tanılmış olduklarından dolayı, çoğu keme türlerinin hala büyük ormanlarda saklı olarak yaşadıkları sıkca unutulur. En çok türleri Güneydoğu Asya’da bulunur. Kemelerin asıl köklerinin Hindistan, Güneydoğu Asya, Yeni Gine ve Avustralya’da aranması gerektiği düşünülür. Ama insanları takip etmelerinden dolayı bazı türleri bütün dünyaya yayılmıştır.


Yaşam tarzı

Kemeler sürü halinde, erkekler ve dişiler karışık bir şekilde yaşarlar. Sürü içinde arkadaş olanlar, sosyal bağlantılarını güçlendirmek için birbirlerini idrar ile işaretlendirirler. Kemeler cok sosyal hayvanlardır ve bir hirarşi içerisinde işbirliği yaparlar. Bazı kaynaklarda anlatılan çok ilginç bir siyasi sistemleri, birçok kemelerin bir araya gelmesi ile meydana gelen “keme kralı“‘dır.


Beslenme

thumb|300px|Kahverengi keme ya da Göçebe keme (Rattus norvegicus)
Kemeler yeni çevrelere ayak uydurmakta ve hayatta kalma savaşı vermekte çok büyük ustalardır; mesela pirinç kemesi ve bambus kemesi sadece pirinç ya da bambus yedikleri için böyle adlandırılmışlardır. Bazen aç kaldıklarında, sabun, deri, kağıt, tekstil ve tahta, ya da solucan, böcekler ve küçük kuşlar gibi inanılmaz şeyler yeselerde, kemelerin gerçekten her şeyi yedikleri söylenelemez. Eğer et ile bitkisel gıda arasında seçenekleri olursa, bitkisel gıdayı tercih ederler. Eğer kemeler aradıkları her şeyi bulabildikleri bir çevrede yaşarlarsa, yedikleri et miktarı bütün yediklerinin %10′unu oluşturur. Şehirlerde yaşayan kemeler insanların çöplerinden ve depolarından beslenirler. Protein ihtiyaçlarını özellikle fındık türleri ve tohumlar ile giderirler. Kemelerin bir istifra etme refleksine sahib olmadıklarından dolayı, hazm edemedikleri ve yuttukları tehlikeli maddeleri bir kere yuttuktan sonra bir daha çıkaramazlar.


Türemek

Kemeler çok doğurganlardır. Daha henüz altı haftalıkken erginleşirler. Alfa dişiler hatta beş haftada bile erginleşebilirler. Böylece bir dişi keme bir yılda altı ya da sekiz defa gebe kalıp yavruluyabilir, ama istatistiklere göre yılda ortalama dört defa yavrularlar. Her gebelikte beş ila onsekiz yavru dünyaya gelir. Gebelik zamanı çoğunlukla Mart, Nisan ve Eylül’dür. Ama bu dünyaya gelen yavruların sadece %5′i hayatta kalmayı başarırlar. Eğer çiftleşme, yeterince gıda olmayan bir zamana rastladıysa, dişi dölü rahiminde geri tutarak gebeliğini daha bereketli bir zamana kadar erteleyebilir. Alfa dişiler diğerleri tarafından beslendirildiği için, gebeliğini hiçbir zaman ertelemeye gerek duymaz, ve diğerlerinden daha çok, yani yirmi civarında yavru dünyaya getirir.


Döllenme

İlk çiftleşme girişimi dişi tarafından başlatılır, çiftleşme hormonları üretir, erkek hayvanlar bunun kokusunu alır. Çiftleşme merasimi altı saate kadar sürebilir, ve sürünün içerisinde gerçekleşirse dişi keme 200 ila 500 kere çiftleşe bilir. Her birisi sadece birkaç saniye sürer, dişi kuyruğunu yana çeker ve böylece erkeğin işini kolaylaştırır. Dişi mümkün olduğu kadar çok erkekle birden çiftleşmeye önem verir, çünkü dölü depolayabilir ve sonunda en güçlü ve sağlıklı erkeğin genleri hedefe ulaşır.


Gebelik

Ortalama 20 ila 24 gün arası sürer. Bu zamanda dişinin çok su içmeye ihtiyacı olur ve proteini zengin olan gıda ile beslenmesi gerekir.
kemeler


Doğum

Çoğunlukla sabahın erkeninde gerçekleşir. Ev hayvanı olarak yetiştirilmiş kemeler (Rattus domesticus), bazen iç güdüleri doğadaki akrabalarınkinden daha zayıf olduğu için, bir yuva yapmayı unuturlar.


Kemeler ve insanlar


Kemeler: Kültür’ün takipçileri

Dünyaca tanılan 56 türlerinden insanları takip edip insanların yakınlarında sömürücü olarak yaşamaya alışmış olanları şunlardır:

  • Göçebe keme (Rattus rattus norvegicus)
  • Ev kemesi (Rattus rattus rattus)
  • İskender kemesi (Rattus rattus alexandrinus)
  • Meyve kemesi (Rattus rattus frugivorus)
  • Türkistan kemesi (Rattus rattus rattoides)
  • Küçük pasifik kemesi (Rattus rattus exulans)
  • Polinez kemesi (Rattus rattus concolor)
  • Pirinç kemesi (Rattus rattus argentiventer) , (tırmanamaz!)
  • Himalaya kemesi (Rattus rattus nitidus)
  • Malayziya ev kemesi (Rattus rattus diardii)
  • Savah kemesi (Rattus rattus brevicaudatus)

Ev farelerinin renkli türlerinde olduğu gibi, kemelerinde ev hayvanı olarak yetiştirilmelerinden dolayı (Rattus rattus domesticus) farklı renkler oluşmuştur. Bu ev hayvanı olarak tutulan keme, göçebe keme’den üretilmiştir. Çok sosyal hayvanlar oldukları için, onları evcilleştirmek hiçte zor değildir. İyimser ve oynamayı seven ev hayvanlarıdırlar. Laboratuvarlarda deneyler için kullanılanlar da Rattus domesticus türündendir.

Bu altda açıklanacak olan zarar veren Kemeler, sadece üstde sayılmış olan, insanları takip eden Kemeleri kast etmektedir. Büyük ormanlarda ve doğada yaşayan türleri değil.


Yaptıkları zarar

Insanların yakınında yaşayan Keme türleri, insanların mallarına zarar veren hayvanlar olarak görülür. Tarıma verdikleri zarar büyüktür ve bu yüzden sayılarını az tutmak için çeşitli zehirler kullanılır. Çiçek bahçelerinde özellikle kökleri kemirerek zarar verirler.

Ama verdikleri zarar tabiiki sadece bitkilere değildir, binalarda da büyük hasara yol açabilirler. Tahtaları kemirip, duvarlara delikler açabilirler ve su borularının içine yuva yaparak tıkayabilirler. Birde birçok hastalıkların taşıyıcıları olduklarından dolayı, girdikleri yerler dezenfekte edilmesi gerekir.


Kemelerin insanlara geçirdikleri hastalıklar

Dışarıda yaşayan kemeler, birçok başka hayvanlar gibi farklı hastalıkları geçirebilirler.

“Keme biti” (Xenopsylla cheopis), bir ısırması ile insanlarada Yersinia pestis bakterisini geçirebildiği için, kemeler veba hastalığının taşıyıcısı olabilirler.

Ama orta çağda ki büyük veba salgınlarının gerçekten kemeler tarafından yayıldığı tezi artık en modern bilimde destek bulmuyor. Büyük bir ihtimalle durdurması imkansız olan bir salgındı.


Keme: Virus taşıyıcısı

Kemeler ve diğer küçük kemirgenler, çeşitli Borelia türlerinin, bakterilerin, asalakların ve hastalıkların taşıyıcılarıdır.


Kemelere karşı uygulanan yöntemler

Evlere giden içme sularının depolandığı yerlerde, kemeleri buradan uzak tutmak için bir sürü yöntem ve kurallar vardır.

Diğer yerlerde en tesirli yöntem zehir kullanmaktır. Ama bu zehir kemeyi hemen yediği gibi değil, çok daha geç öldürmesi gerekir. Bu yüzden Rodentizid adlı zehir kullanılır. Çünkü eğer bir keme bu yemi yediği gibi derhal ölürse, diğer kemeler bu zehirli yeme dokunmayacak kadar zekidir.


Sınıflandırma

Kemeler yani “Rattus” cinsi, eskiden bu familyada sayılan birçok türü modern bilimde artık diğer familyalara sayılıyor olsalar bile, yinede memeli hayvanların arasındaki en büyük familyalardan biridirler. Eskiden kemelere sayılıpta şimdi diğer familyalara ait oldukları ortaya çıkanlar şunlardır:

Lenothrix, Anonymomys, Sundamys, Kadarsanomys, Diplothrix, Margaretamys, Lenomys, Komodomys, Palawanomys, Bunomys, Nesoromys, Stenomys, Taeromys, Paruromys, Abditomys, Tryphomys, Limnomys, Tarsomys, Bullimus, Apomys, Millardia, Srilankamys, Niviventer, Maxomys, Leopoldamys, Berylmys, Mastomys, Myomys, Praomys, Hylomyscus, Heimyscus, Stochomys, Dephomys und Aethomys.

Bunlar çıkarılmasına rağmen yinede kemeler ailesinde 56 “Rattus”-türü kalır. Wilson & Reeder 1993 yılında bu türleri beş sistematik gruba ayırmaya çalışmışlardır. Bu sisteme göre şu şekilde sınıflandırılırlar:

  • rattus-Grubu

    • Ev kemesi (Rattus rattus), Kosmopolit, (Linnaeus, 1758)

      • İskender ev kemesi (Rattus rattus alexandrinus)
      • Meyve kemesi (Ratus rattus frugivorus)
      • Malayziya kemesi (Rattus rattus diardii)
      • Savah kemesi (Rattus rattus brevicaudatus)
      • Rattus rattus domesticus
      • Rattus rattus albus
      • Rattus rattus ater
      • Rattus rattus brookei
      • Rattus rattus caeruleus
      • Rattus rattus chionagaster
      • Rattus rattus flaviventris
      • Rattus rattus fuliginosus
      • Rattus rattus fulvaster
      • Rattus rattus intermedius
      • Rattus rattus jurassicus
      • Rattus rattus latipes
      • Rattus rattus leucogaster
      • Rattus rattus nemoralis
      • Rattus rattus nericola
      • Rattus rattus picteti
      • Rattus rattus ruthenus
      • Rattus rattus sueirensis
      • Rattus rattus sylvestris
      • Rattus rattus tectorum
      • Rattus rattus varius
      • Rattus rattus nezumi
      • Rattus rattus flavipectus
    • Asya ev kemesi (Rattus tanezumi), Dogu- ve güneydogu asya, Temminck, 1844
    • Himalaya kemesi (Rattus nitidus), Himalaya, Güneydogu asya, (Hodgson, 1845)
    • Türkistan kemesi (Rattus turkestanicus), Orta asya. (Satunin, 1903)
    • Rattus tiomanicus, Malayziya, Endonezya, (Miller, 1900)
    • Rattus baluensis, kuzey Borneo, (Thomas, 1894)
    • Rattus mindorensis, Mindoro (Filipinler), (Thomas, 1898)
    • Rattus palmarum, Nikobaren, (Zelebor, 1869)
    • Rattus lugens, Mentawai-Adalari, (Miller, 1903)
    • Rattus adustus, Enggano (Endonezya), Sody, 1940
    • Rattus tawitawiensis, Tawitawi (Filipinler), Musser & Heaney, 1985
    • Rattus hoffmanni, Sulawesi, (Matschie, 1901)
    • Rattus mollicomulus, Sulawesi, Tate & Archbold, 1935
    • Rattus koopmani, Peleng (Endonezya), Musser & Holden, 1991
    • Pirinc kemesi (Rattus argentiventer), Güneydogu asya, (Robinson & Kloss, 1916)
    • Rattus hoxaensis, Vietnam
    • Rattus losea, Güneydogu asya, (Swinhoe, 1871)
    • Rattus osgoodi, Vietnam, Musser & Newcomb, 1985
    • Rattus remotus, Güneydogu asya
    • Rattus everetti, Filipinler, (Günther, 1879)
    • Rattus tyrannus, Ticao (Filipinler)
  • norvegicus-Grubu
    • Göcebe keme (Rattus norvegicus), Kosmopolit, (Berkenhout, 1769)

      • Renkli keme (Rattus norvegicus domestica)
  • xanthurus-Grubu
    • Rattus xanthurus, Sulawesi, (Gray, 1867)
    • Rattus pelurus, Peleng (Indonesien), Sody, 1941
    • Rattus foramineus, Sulawesi, Sody, 1941
    • Rattus bontanus, Sulawesi, Thomas, 1921
    • Rattus marmosurus, Sulawesi, Thomas, 1921
  • Neuguinea-Grubu
    • Rattus novaeguineae, Neuguinea, Taylor & Calaby, 1982
    • Rattus praetor, Neuguinea, Bismarck-Archipel, Salomonen, (Thomas, 1888)
    • Rattus elaphinus, Taliabu (Indonesien), Sody, 1941
    • Rattus feliceus, Seram (Indonesien), Thomas, 1920
    • Rattus morotaiensis, Molukken, Kellogg, 1945
    • Rattus steini, Neuguinea, Rümmler, 1935
    • Rattus mordax, Neuguinea, (Thomas, 1904)
    • Rattus sanila, Neuirland (Papua-Neuguinea), ausgestorben?, Flannery & White, 1991
    • Rattus giluwensis, Neuguinea, Hill, 1960
    • Rattus jobiensis, Inseln vor NW-Küste Neuguineas, Rümmler, 1935
    • Rattus leucopus, Neuguinea, Queensland, (Gray, 1867)
  • Australische Gruppe
    • Rattus lutreolus, östl. Australien, Tasmanien, (Gray, 1841)
    • Rattus fuscipes, östl. und südl. Australien, (Waterhouse, 1839)
    • Rattus tunneyi, nördl. und westl. Australien, (Thomas, 1904)
    • Rattus sordidus, Neuguinea, Queensland, (Gould, 1858)
    • Rattus villosissimus, nördl. Australien, (Waite, 1898)
    • Rattus colletti, Northern Territory, (Thomas, 1904)
    • Rattus hainaldi, Flores, Kitchener, How & Maharadatunkamsi, 1991
    • Rattus timorensis, Timor, Kitchener, Aplin & Boeadi, 1991
  • Zugehörigkeit ungeklärt (incertae sedis)
    • Pazifische Ratte (Rattus exulans), Südostasien, pazifische Inseln, (Peale, 1848)
    • Rattus annandalei, Malaiische Halbinsel, Sumatra, (Bonhote, 1903)
    • Rattus korinchi, Sumatra, (Robinson & Kloss, 1916)
    • Rattus montanus, Sri Lanka, Phillips, 1932
    • Rattus hoogerwerfi, Sumatra, Chasen, 1939
    • Rattus stoicus, Andamanen, (Miller, 1902)
    • Rattus nativitatis, Weihnachtsinsel, (Thomas, 1889)
    • Rattus enganus, Enggano (Indonesien), (Miller, 1906)
    • Rattus macleari, Weihnachtsinsel, (Thomas, 1887)
    • Rattus ranjiniae, südl. Indien, Agrawal & Ghosal, 1969


Kitaplar

  • O. Rackham, Rattus rattus: the introduction of the black rat into Britain.v Antiquity 53, 1979, 112-120.
  • E. Matisoo-Smith et al, Prehistoric mobility in Polynesia: MtDNA variation in Rattus exulans from the Chatham and Kermadec islands. Asian Perspectives 38/2, 1999, 186 ff.
  • Ph. L. Armitage, Unwelcome companions; ancient rats reviewed. Antiquity 68, 1994, 231-240.
  • P. V. Kirch, On the road of the winds (Berkeley 2000).
  • M. Roberts, Origin, dispersal routes and geographic distribution of Rattus exulans, with specific reference to New Zealand. Pacific Science 45, 1991, 123-130.
  • Don E. Wilson, Deeann M. Reeder: Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference. Smithsonian Books, 1993 ISBN 1560982179
  • Günter Grass: Werkausgabe Band 11 Die Rättin. Steidl Verlag, Göttingen 1997, 493 Seiten, ISBN 3-88243-492-9.


Dis bağlantılar

  • www.rattenparadies.com
  • Verein der Rattenliebhaber und -halter in Deutschland e.V.

Resources

Amaranth

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin
  • Amranth, çiçek türü.
  • Amranth, bir bitki türü, ayrıca ekmeği de vardır.
  • Amranth, bir mason grubudur ([1])

Resources

Meryem Hatun Camii

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Meryem Hatun Camii, Musul’da Ninova Caddesi Üzeri/Çarşı İçinde bulunur.

Celilî Mehmed Paşa’nın çocukları Meryem Hatun, Hibet-ullah Hatun ve Mehmed Emin Bey tarafından yaptırılmıştır. Büyük kardeş Meryem Hatun’un adıyla anılan camii 1825 yılında tamamlanmıştır. Eski bir kilisenin veya mescidin üzerine yapıldığı sanılmaktadır.

Caminin üzeri, harim kısmı büyük bir kubbe ile örtülüdür. Kubbe, mütevellisi tarafından tamir ettirilirken kemerlere kadar yıkılarak yeniden yapılmıştır. Harimin güzel bir kapısı vardır. Kapının etrafı Rabiiyye Camii gibi süslenmiş, kubbe altındaki kavislerin arasında mevcut küçük kemerler yine aynen Rabiiyye Camii kubbesine benzetilmiştir.

1917 yılında Ninova Caddesi açılırken bir kısmı yıkılarak yola alınan caminin kalan kısmı da 1978’de temellerine kadar yıkılarak modern tarzda iki katlı bir bina yapılmıştır.

Resources

Yönetime katılma

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Yönetime katılma, ekonominin düzenlenmesi yöntemlerinden birinidir. Tamamen birbirne zıt iktisadi sistemleri ve çıkar gruplarını yakından ilgilendirmektedir.

Yönetime katılma sanayi devrimi sonucunda ortaya çıkmış bir sorundur. Modern teknolojiye dayalı sanayileşme, iktisadi hayatta köklü değişikliklere neden olmuştur. Temelini; Bırakınız yapsınlar, Bırakınız geçsinler düşüncesinden alan piyasa ekonomisi, emek ve sermaye arasında şiddetli bir gerginlik yaratmıştır. Bugün de kapitalist ekonomide ciddi anlaşmazlıklar bulunmaktadır. Esasen yönetime katılmada sorun, sermaye ile çalışanlar arasında bir denge kurabilmektedir.

Resources

Vesikalı Yarim (film)

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Vesikalı Yarim 1968 yapımı siyah-beyaz Lütfi Akad filmi. Hüzünlü bir aşk hikayesini anlatan film, özgün sinema diliyle, Türk sinemasının klasiklerinden sayılmaktadır.

Film, manav Halil’le pavyon şarkıcısı Sabiha’nın aşk öyküsünü doğal ve çarpıcı diyaloglarla anlatır. Dönemin diğer Türk filmlerine göre karakterler ve olaylar, gerçeğe daha yakındır. Türkan Şoray’ın ilk filmlerindendir ve oyuncunun gelecekte hem Türk sinemasının en iyi oyuncularından biri, hem geniş hayran kitlesine sahip bir yıldız olacağının işaretlerini taşır.

Filmin akılda kalıcı unsurlarından biri de, Şükran Ay’ın seslendirdiği şarkılardır. Özellikle, finalde çalan Sevemedim Karagözlüm şarkısı, filmle özdeşleşmiştir.

Önemli özelliklerinden biri güçlü diyalogları olan filmin kimi replikleri de klasikleşmiştir. Bunların belki de en bilineni, Sabiha’nın Halil’e söylediği ve ilişkilerinin imkansızlığını vurgulayan, “Çok eskiden rastlaşacaktık.” cümlesidir.

Film, çekildikten yıllar sonra, VCD ve DVD formatında da seyirciyle buluşmuştur.


Konusu

Manav Halil kendi halinde yaşayan bir adamdır. Bir akşam, arkadaşlarının ısrarıyla gittiği pavyonda şarkıcı olan Sabiha’yla tanışır ve birbirlerine aşık olurlar. Sabiha, arkadaşı Müjgan’ın birbirlerine uygun olmadıkları yönündeki uyarılarına rağmen Halil’i evine alır ve birlikte yaşamaya başlarlar. Ancak, Sabiha’nın Halil’in hayatıyla ilgili bilmediği gerçekler vardır.


Oyuncular ve Canlandırdıkları Karakterler

  • Türkan Şoray - Sabiha
  • İzzet Günay - Halil
  • Ayfer Feray - Müjgan
  • Semih Sezerli - Fethi
  • Behçet Nacar - Necmi
  • Selahattin İçsel - Halil in babası
  • Aydemir Akbaş - Cemil
  • Hakkı Kıvanç
  • Aynur Akarsu
  • Hakkı Haktan - Tahsin
  • Zeki Sezer - Gazino patronu
  • Yaşar Şener - Çiçekçi
  • Orhan Çoban - Garson
  • Necip Tekçe - Necminin arkadaşı


Ödülleri

  • 5. Antalya Film Festivali, 1968

    • En İyi 2. Film
    • En İyi Senaryo - Safa Önal
    • En İyi Kadın Oyuncu - Türkan Şoray


Ayrıca bakınız

  • Çok Tuhaf Çok Tanıdık, Vesikalı Yarim Üzerine (Hazırlayanlar: Nilgün Abisel, Umut Tümay Arslan, Pembe Behçetoğulları, Ali Karadoğan, Semire Ruken Öztürk, Nejat Ulusay), Metis Yayınları 2005. ISBN 975-342-502-3) [1]


Dış bağlantılar

  • Kültür ve Turizm Bakanlığı sayfası
  • Radikal Gazetesi - Filme ve film üzerine yazılmış Çok Tuhaf Çok Tanıdık kitabına ilişkin yazı.
  • sadibey.com - Filme ilişkin bir yazı.

Resources

Elma küllemesi

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Elma küllemesi Prodosphaera Ieucotricha adlı mantar türünün neden olduğu bitki hastalığı.

Hastalık, filizlenmeden (gözlerin kabarmasından) hemen sonra yeni sürgünlerde, yapraklarda, özellikle yaprakların alt yüzeyinde, çiçek ve çiçek tomurcuklarında, sürgün uçlarında beyaz unlu bir tabaka şeklinde görülür. Hastalıklı yapraklar gelişemez, yavaş yavaş kahverengi bir renk alır, daha sonra büzülüp kıvrılır ve kururlar. Çiçek taç yaprakları ise, yeşil bir renk alır, gelişemez, cılızlaşır ve sonunda kururlar.

Hastalığın ilkbahar ve yaz aylarında, gelecek yılın tomurcuklarına bulaşmaması için ilaç uygulanır. İlâçlamaya, gözlerin patlama devresinden (filizlenmeden) hemen sonra başlanmalıdır. Sürgünün büyümesi ve gelişmesi nihayete erinceye kadar (tahminen Temmuzun ilk haftasında biter) 7-10 günlük muntazam aralıklarla ilâçlamaya devam edilir. Hastalığa karşı yalnız kimyevi mücadele değil, bunun yanında toprak bakımı, gübreleme, bilhassa potas çok önemlidir. Ağaçlar birbirlerine çok yakın dikilmeyip böylece iyi bir hava dolaşımı mümkün kılınmalıdır. Kış budamalarında son göz 2-3 yan göz dahil hasta dallar kesilmelidir. Gözlerin kabarmağa başlamasından sonra, çiçekten önce küllemeye tutulmuş sürgünler atılmalıdır, hatta yazın ikinci enfeksiyon sonunda ortaya çıkan küllemeli sürgünler de kesilmelidir.

Resources

Ayıpençesigiller

Posted on January 31st, 2008 in Uncategorized by admin

Ayıpençesigiller (Acanthaceae), iki çenekli çiçekli bitkilerden 246 cins ve yaklaşık 2500 civarında tür içeren bir bitki familyasıdır.

Çoğunlukla tropikal otsular, çalılar ya da tırmanıcı sarmaşıklardır. Bazıları asalak bitkilerdir.

Sadece bir kaç tür ılıman iklimlere dağılmıştır. Ana dağılım merkezlerinden dördü, Endonezya ve Malezya, Afrika, Brezilya ve Orta Amerika’dır. Familyanın örnekleri nerdeyese bütün habitatlarda bulunur; açık ya da kalabalık ağaçlar, çalılıklar, nemli vadiler, deniz kıyıları ya da içleri ve bataklıklar ve mangrovlerin parçaları olarak bulunabilirler.


Cinsler

  • Acanthopale C.B.Clarke
  • Acanthopsis Harv.
  • Acanthostelma Bidgood & Brummitt
  • Acanthura Lindau
  • Acanthus L.
  • Achyrocalyx Benoist
  • Adhatoda Mill.
  • Afrofittonia Lindau
  • Ambongia Benoist
  • Ancistranthus Lindau
  • Ancistrostylis T.Yamaz.
  • Andrographis Wall. ex Nees
  • Angkalanthus Balf.f.
  • Anisacanthus Nees
  • Anisosepalum E.Hossain
  • Anisostachya Nees
  • Anisotes Nees
  • Anomacanthus R.D.Good
  • Apassalus Kobuski
  • Aphanosperma T.F.Daniel
  • Aphelandra R.Br.
  • Aphelandrella Mildbr.
  • Ascotheca Heine
  • Asystasia Blume
  • Asystasiella Lindau
  • Ballochia Balf.f.
  • Barleria L.
  • Barleriola Oerst.
  • Benoicanthus Heine & A.Raynal
  • Blechum P. Browne
  • Blepharis Juss.
  • Borneacanthus Bremek.
  • Boutonia DC.
  • Brachystephanus Nees
  • Bravaisia DC.
  • Brillantaisia P.Beauv.
  • Calacanthus T.Anderson ex Benth. & Hook. f.
  • Calophanoides (C.B.Clarke) Ridl.
  • Calycacanthus K. Schum.
  • Camarotea Scott-Elliot
  • Carlowrightia A.Gray
  • Celerina
  • Cephalacanthus Lindau
  • Chaetacanthus Nees
  • Chalarothyrsus Lindau
  • Chamaeranthemum Nees
  • Championella Bremek.
  • Chileranthemum Oerst.
  • Chlamydacanthus Lindau
  • Chlamydocardia Lindau
  • Chlamydostachya Mildbr.
  • Chroesthes Benoist
  • Clinacanthus Nees
  • Clistax Mart.
  • Codonacanthus Nees
  • Conocalyx Benoist
  • Corymbostachys Lindau
  • Cosmianthemum Bremek.
  • Crabbea Harv.
  • Crossandra Salisb.
  • Crossandrella C.B.Clarke
  • Cyclacanthus S.Moore
  • Cylindrosolenium Lindau
  • Cyphacanthus Leonard
  • Dactylostegium Nees
  • Danguya Benoist
  • Dasytropis Urb.
  • Dichazothece Lindau
  • Dicladanthera F. Muell.
  • Dicliptera Juss.
  • Didyplosandra
  • Dipteracanthus
  • Dischistocalyx T.Anderson ex Benth. & Hook.f.
  • Dolichostachys Benoist
  • Drejera Nees
  • Drejerella Lindau
  • Duosperma Dayton
  • Dyschoriste Nees
  • Ecbolium Kurz
  • Echinacanthus Nees
  • Elytraria Michx.
  • Encephalosphaera Lindau
  • Epiclastopelma Lindau
  • Eranthemum L.
  • Eremomastax Lindau
  • Eusiphon Benoist
  • Filetia Miq.
  • Fittonia Coem.
  • Forcipella Baill.
  • Forsythiopsis Baker
  • Geissomeria Lindl.
  • Glossochilus Nees
  • Golaea Chiov.
  • Graphandra J.B.Imlay
  • Graptophyllum Nees
  • Gymnophragma Lindau
  • Gymnostachyum Nees
  • Gynocraterium Bremek.
  • Gypsacanthus E.J.Lott et al.
  • Haplanthodes Kuntze
  • Harpochilus Nees
  • Hemiadelphis Nees
  • Hemigraphis Nees
  • Henrya Nees
  • Herpetacanthus Nees
  • Heteradelphia Lindau
  • Holographis Nees
  • Hoverdenia Nees
  • Hulemacanthus S.Moore
  • Hygrophila R.Br.
  • Hypoestes Sol. ex R.Br.
  • Ionacanthus Benoist
  • Isoglossa Oerst.
  • Isotheca Turrill
  • Jadunia Lindau
  • Juruasia Lindau
  • Justicia L.
  • Kalbreyeriella Lindau
  • Kosmosiphon Lindau
  • Kudoacanthus Hosok.
  • Lankesteria Lindl.
  • Lasiocladus Bojer ex Nees
  • Leandriella Benoist
  • Lepidagathis Willd.
  • Leptostachya Nees
  • Liberatia Rizzini
  • Linariantha B.L.Burtt & R.M.Sm.
  • Lophostachys Pohl
  • Louteridium S.Watson
  • Lychniothyrsus Lindau
  • Marcania J.B.Imlay
  • Megalochlamys Lindau
  • Megalostoma Leonard
  • Megaskepasma Lindau
  • Melittacanthus S.Moore
  • Mellera S. Moore
  • Mendoncia Vand.
  • Metarungia Baden
  • Mexacanthus T.F.Daniel
  • Meyenia Nees
  • Mimulopsis Schweinf.
  • Mirandea Rzed.
  • Monechma Hochst.
  • Monothecium Hochst.
  • Morsacanthus Rizzini
  • Nelsonia R.Br.
  • Neohallia Hemsl.
  • Neriacanthus Benth.
  • Neuracanthus Nees
  • Odontonema Nees
  • Ophiorrhiziphyllon Kurz
  • Oplonia Raf.
  • Oreacanthus Benth.
  • Orophochilus Lindau
  • Pachystachys Nees
  • Pelecostemon Leonard
  • Pentstemonacanthus Nees
  • Perenideboles Ram.
  • Pericalypta Benoist
  • Periestes Baill.
  • Peristrophe Nees
  • Petalidium Nees
  • Phaulopsis Willd.
  • Phialacanthus Benth.
  • Phidiasia Urb.
  • Phlogacanthus Nees
  • Physacanthus Benth.
  • Podorungia Baill.
  • Poikilacanthus Lindau
  • Polylychnis Bremek.
  • Populina
  • Pranceacanthus Wassh.
  • Pseuderanthemum Radlk.
  • Pseudocalyx Radlk.
  • Pseudodicliptera Benoist
  • Pseudoruellia Benoist
  • Psilanthele Lindau
  • Ptyssiglottis T.Anderson
  • Pulchranthus V.M.Baum et al.
  • Pupilla Rizzini
  • Razisea Oerst.
  • Rhinacanthus Nees
  • Rhombochlamys Lindau
  • Ritonia Benoist
  • Rostellularia Rchb.
  • Ruellia L. (Wild Petunia)
  • Ruelliopsis C.B.Clarke
  • Rungia Nees
  • Ruspolia Lindau
  • Ruttya Harv.
  • Saintpauliopsis Stan